Hz. Adem (a.s)'ın Peygamberliği Etrafında Dolaşan Şüpheler

Bazen birisi çıkıp da, "Hz. Adem peygamberlerden olduğu halde Allah'ın emrine nasıl isyan etmiştir? Halbuki peygamberler günahları işlemekten korunmuşlardır" şeklinde bir söz söyleyebilir.

Buna cevap ise şu şekildedir. Bu konu daha önce "Peygamberlerin Masumiyeti" bölümünde genişçe geçmişti. Biz ise bunu şimdi kısaca şöyle özetleyebiliriz:

1. İşte bu yani Hz. Adem (a.s)'ın Allah'ın emrine isyan etmesi, Hz. Adem (a.s)'dan unutarak meydana gelmiştir. Kasten ve bilerek meydana gelmemiştir.

Buna delil ise Yüce Allah'ın şu sözüdür:

" Andolsun ki Biz, daha önce Adem'e ahid (yani ona yasaklanan ağaçtan yememesi için emir) vermiştik. Fakat o (kendisine yapılan yasaklamayı) unuttu ve biz onda (Allah'ın emrine aykırı hareket etme konusunda da) bir kasıt (ve yönelme) bulmadık." (Tâhâ:20/115.)

İşte bu, Kurtubî'nin de tercih ettiği görüştür. (Kurtubî, Camiu li Ahkâmi'l-Kur'an, 11/251.)

2. Hz. Adem (a.s), yasaklanan ağaçtan yeme hususunda te'vil etmişti. Çünkü Hz. Adem (a.s), Yüce Allah'ın " ikiniz de bu ağaca yaklaşmayın" (Bakara: 2/35) ayetinde geçen ağaçtan maksadın, bizzat bu ağaç olduğunu zannetmişti. Bundan dolayı da yasaklanan ağacın dışında bu ağacın cinsine benzeyen başka bir ağaçtan yemişti. Bundan dolayı Allah'ın emrine aykırı muhalefet meydana gelmiştir.

3. Hz. Adem (a.s)’ın yasaklanan ağaçtan yemesi peygamberliğinden önce idi. Bundan dolayı da Hz. Adem (a.s), yasaklanan ağaçtan yediği sırada daha henüz Peygamber değildi.

Buna delil ise Yüce Allah'ın şu sözüdür:

" Daha sonra Rabbi onu (yani Adem'i peygamberliğe) seçip tövbesini kabul etti ve onu hidâyete eriştirdi." (Tâhâ: 20/122.)