Eş-Şekur

Bu, az taat karşılığında çok büyük dereceler veren, sayılı günlerde yapılan amel karşılığında âhiret âleminde sonsuz nimetler veren, demektir.

Yapılan iyiliği, daha büyük bir iyilikle karşılayana (Şekere tilkelhasene… = O, iyiliğe karşı teşekkür ederek kadrini bildi ve daha fazlasını yaptı.) derler.

İyilik yapan kimseyi öven kişiye de «bak filân adam ona teşekkür etti» derler.

Bu bakımdan (Şekûr) kelimesinin, iyiliği fazlasıyla karşılayan manasına geldiğini söylediğimizde, buna Allah’tan başka hiç kimsenin lâyık olmayacağını itiraf etmiş oluruz. Çünkü O'nun amellere karşı verdiği mükâfatların haddi hududu yoktur. Söyleyin bakalım, cennet nimetlerine pâyan var mıdır?

Allah-ü Teâlâ buyuruyor: «Geçmiş günlerde takdim etliğiniz (iyi ameller) in karşılığı olarak afiyetle yiyin, için» (Hakka:24)

Sena (övgü) kelimesinin manasına baktığımızda anlarız ki, her öven kimsenin senası başkasınadır. Rab Teâlâ kullarının amellerini övdüğü zaman, kendini övmüş olur. Çünkü onların amellerinin yaratıcısı O'dur.

Veren ve öven bu isme lâyık olduktan sonra, verene veren, vereni öven hiç şüphesiz bu isme daha çok lâyıktır!

Allah'ın, kullarını sena ettiğini gösteren iki âyet:

«Allah'ı çok zikreden erkeklerle, çok zikreden kadınlar…» (Ahzab:35) «O, ne güzel kuldu! Hakikat O, daima (Allah'a) dönen (bir zat) idi» (Sad:44)

İşte bütün bunlar Allah'ın bir atiyesidir.

TENBİH:

Kul, bazen gördüğü bir iyiliğe karşı sadece teşekkür etmekle Şakir (şükredici) olur. Bazan da gördüğü iyiliğe karşı daha fazla iyilik yapmakla (şakir = şükredici) olur. Nasıl olursa olsun, bütün bunlar iyi huylardandır.

Allah'ın Resulü Sallallâhü Aleyhi ve Sellem buyurmuşlardır:

«İnsanlara şükr etmeyen Allah'a da şükr etmez.» (Bu Hadisi İmam Ahmed, Müsned’inde, Tirmizi de Ezziya da Ebu Said (RA)'dan rivayet etmişlerdir.)

Allah'a karşı şükretmesi mecazî yöndendir. Çünkü O'na karşı ne kadar şükretse yine de tam şükretmiş olamaz. Zira nimet ve ihsanları sayısızdır.

Allah'a itaat etmek suretiyle şükretmeye kalkışsa yine de şükretmiş sayılamaz, zira itaat etmesi bile, Allah tarafından kendisine bahşedilen başka bir nimettir. Hatta şükür nimeti bile, şükrü gerektiren bir nimettir.

Öyleyse Allah'ın nimetlerine karşı yapılacak en iyi şükür: O nimetleri masiyet yollarında kullanmayıp, ta'at yollarında kullanmaktır.