Ardu’t-Timar

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(tımar arazisi) Bu deyim Osmanlı devletinde kullanılmış Hanefî kitaplarına da geçmiştir. Bununla, devlet başkanının, bazı kimselere, memleket arazisinden verdiği kısım kastedilir. Böylece tımar sahibi gelirden hakkını alır ve fazlasını görevlilere teslim eder. Toprağın mülkiyeti (rakabesi) beytülmale aittir. Bu kimseye de "tımar sahibi" ismi verilir.