Bey'ul-Hâzır Li'l-Bâdî
(İktisadî Fıkıh Terimi)
Sözlükte hâzır (yolcu olmayan, şehir ya da köylerde oturan insan) demektir ki, buna mukîm de denir ve bâdı kelimeşinin karşıtıdır. Bâdı ise çölde oturan ve göçebe hayatı yaşayan kimsedir.
Hz. Peygamberden rivayet edildiğine göre; "O, hazırın bâdî adına satış yapmasını yasaklamıştır." Çoğu ulemaya göre bunun anlamı şudur: Şehirli köylünün malının satılması, pazarlanması işini üzerine alır. Böylece şehirli satıcı, köylünün komisyoncusu durumuna girer.
Hulvânî bu hususta şöyle der: «Bu, şehirli komisyoncunun köylüyü satıştan uzaklaştırmasıdır. Şehirli köylüye şöyle der: "Sen satma; çünkü bunu ben senden daha iyi bilirim." Bunun üzerine köylü ona güvenir. O da malı satar, fakat pahalandırır. Eğer bu iş köylüye bırakılsa o insanlara daha ucuz satacaktır.
Hidâye sahibi gibi bazı Hanefî âlimleri bu hususta şunları söylemişlerdir: "Bundan maksat, şehirlinin köylüye ait malı satmasıdır. Bu işe aşırı fiyat arzusuyla teşebbüs edilir."
Burada açıklamak gerekir ki, Hanbelüer bedevi kelimesiyle, çölde oturan kimseleri ve ister bedevi ister şehirli ya da köylü olsun o belde ahalisinin dışında şehre dışardan giren herkesi anlamışlardır.