Bey'ut-Telcie
(İktisadî Fıkıh Terimi)
Sözlükte telcie, bir kimseyi bâtını zahirine aykırı olan bir işi yapmaya zorlamaktır. Bey'ut-telcie deyimi de buradan gelmektedir.
Terim olarak fıkıhçılar, "tarafların aslında istemedikleri bir satış sözleşmesini kabul ettiklerini söylemeleri" şeklinde yorumlamışlardır. Tarafların bu sözleşmeyi kabul etmelerinin sebebi bir zâlimin ya da benzeri kimselerin korkusundan emin olmak içindir.
İster zâlim korkusuyla, ister başka bir sebeple olsun tarafların sözleşme üzerinde ittifak ettiklerini açıklamaları iki taraf arasında gerçekten kabul edilmiş bir satış akdi olamaz. Bu durum Hanbelî kitaplarında şu şekilde tarif edilmiştir: "Bir musibetten korunmak amacıyla bir akdin varlığını kabul etmek, gerçek maksada uygun değildir."
Bu satış akdi telde şeklinde isimlendirildi. Çünkü burada bir zorlama ve mecburiyet vardır. Böyle bir durumla karşılaşan kimse zaruret sebebiyle bu isi yapar; bu bir çeşit kendini savunmadır.
Şâfiîler ise bu çeşit sözleşmeye bey'ul-emânet demişlerdir.