Damânü's-Sûk

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(tüccara kefalet)

Deyim olarak bir kimsenin tüccarın borcuna ve almış olduğu mazmun mallara kefil olmasıdır.

İbn Teymiye, bunu "Bir kimsenin, tüccarın insanlara ödeyeceği borçlara kefil olması" biçiminde tarif etmiştir.

Bu deyim sadece Hanbelî âlimleri tarafından kullanılmıştır. Hanbelî MeceZfe'sinin 1093. maddesinde bu konu şu şekilde açıklanmıştır: "Damânü's-sûk, tacirin lüzumlu ödemeleri, tüccarlara yüklenen bazı yükümlülükler ve alınmış olan mazmun mallar için yapılırsa sahih olur.