Deynullah
(İktisadî Fıkıh Terimi)
(Allah'a karşı borç, kamu yükümlülüğü)
Deyim olarak, insanlarla ilgili olmayan ve birbirlerine karşı alacak konusu yapılamayan konular için kullanılır ve iki kısımdır.
Birincisi, ibadetler gibi insanı Allah'a yaklaştıran ve yükümlüye dünyevî bir menfaat sağlamayan iş ve eylemlerdir.
Meselâ fıtır sadakası, oruç fitresi, nezir borcu ve keffa-retler gibi. Bunların hepsi ibadettir ve müslüman, Allah'a bağlılığı ve O'na yaklaşmak için bunları yapar.
ikincisi, devletin kamu menfaatlerini yerine getirebilmesi, toplumun yükünü kaldırabilmesi ve kendini kuvvetlendirmesi için konulan hak ve yükümlülüklerdir. Bunlar Çoğu kere yükümlünün dünyevî menfaatlerine karşılık olarak konulur ve yardım ya da vergi gibi isimlerle anılır. Meselâ görevlilerin arazi üzerine koyduğu öşür, haraç, ganimetlerin beşte biri, müslümanların savaşmadan aldıkları ganimetlerden devlete ödeyecekleri miktar ve hazinenin aciz kalıp da yapamadığı bazı kamu faaliyetlerini yapmak için gücü yeten müslümanlar üzerine devlet başkanının koyduğu vergiler gibi.
Deynullah ayırımının ikinci kısmını deynü'l-abd oluşturur.