Ma’din

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(mâden)

Sözlükte sahibinin sabit olarak yerleştiği mekan ariîâmına feuİlanite az ve kış orada'oturu Yine, Allah Teâlâ'nın

yarattığı altın, ve gümüş yataklarına da ma'din denilir. Çünkü insanlar yaz ve kış orada bulunurlar. Allah Teâlâ'mn, bu madenin cevherini yerleştirdiği için oraya bu ismin verildiği de söylenmiştir. Allah sadece bu iki cevheri oraya yerleştirmiştir ve artık sabitleşmiştir. Ayrıca bu kelime bir şeyin aslı şeklinde de yorumlanır. Meselâ "Her şeyin madeni aslıdır" denilir. Çoğulu me'âdin şeklinde gelir. Terim olarak iki anlamda kullanılır:

1- Allah Teâlâ'mn, yeryüzünün cevheri olan altın, gümüş ve bakır gibi varlıkları koyduğu mekanlar,

2- Yeryüzünün (toprağın) cevherinden çalışma ve tasfiye yoluyla elde edilen gümüş, altın, demir ve ve benzeri varlıkların kendileri.

Fukaha madenleri iki kısma ayırmışlardır: Maden-i zahire: Kazanılması için aramaya gerek bulunmayan, yerden ayrılmış ve ulaşılması için yardıma gerek duyulmayan madenler.

Maden-i bâtme: Elde edilmesi için arama gereken, yerden henüz ayrılmamış olan ve ancak çalışma ve yardımla ulaşılabilen madenler.