el-Mîlküt-Tâm

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(tam mülkiyet)

Terim olarak bir kimsenin, malik olduğu malın mutlak tasarrufuna da sahip olması demektir. Bu durumda bey', hibe ve vakıf gibi tasarruflar caizdir.

Yine kendisi kullanmak veya başkasına temlik etmek ve kiralamak suretiyle menfaatler üzerinde tasarrufta bulunmak da mümkündür. Bunlara ilâveten insan malik olduğu malı hem ödünç verebilir hem de menfaatlerini vasiyet edebilir.

Mürşidü'l-Hayerân'm 11. maddesinde belirtildiğine göre milkü't-tâm, mâlikin sahip olduğu mal, menfaat ve gelirde mutlak tasarruf yetkisine sahip kılınması ve sahip olduğu ayn (mal)'dan, gelirinden, meyvesinden ve ürününden faydalanması; bunlara ilâveten malın bizzat kendisinde mümkün olan bütün tasarrufları da kullanması demektir. Milkü't-tâm'ın ikinci kısmı (karşıtı) mükü'n-nâkıstır. Zerkeşî buna milkü'z-zaîf demiştir. Kitabında belirttiğine göre milk, tam ve zaîf olmak üzere iki kısımdır. Tam bütün tasarrufları kapsayan, zaîf ise bunun aksidir.

İbn Rif'a'mn tesbitine göre ise milkü'z-zaîf, "henüz sahibinde yerleşmeden, başkasının iptaline imkân veren mülk" şeklinde tarif edilir.