Minha
(İktisadî Fıkıh Terimi)
(bağış/ihsan/iğreti verme)
Sözlükte süt ve meyve gibi ürünlerinden bir müddet faydalandıktan sonra aslı geri iade edilmek üzere verilen mal şeklinde tarif edilir. Meselâ sütünü içmek üzere bir hayvanı veya meyvasım yemek üzere bir ağacı almak, sonra da iade etmek gibi. Buna minha ve müneyha da denilir.
İşte minhanın asıl anlamı budur. Ancak sonraları her türlü atiyye için bu isim kullanılmıştır. Yani bedelsiz olarak mülk şeklinde verilen her atiyye minha kapsamına girer.
Deyim olarak Kadı Iyaz'ın yorumu şu şekildedir: Minha Araplarda iki şekilde ortaya çıkar:
1- Allah için verilen atiyye, hediye. Hibe ve bağış gibi.
2- Süt hayvanları ve ziraat arazilerni bağışlamak. Deve, koyun, inek gibi hayvanlar verilir. Sütünden, gücünden ve yününden faydalanılır. Sonra da sahibine iade edilir veya bir kimseye, bir arazi parçası verilir. Kendisi için eker, biçer sonra da sahibine geri verir. Bu da bir çeşit minhadır. Aslında bunların hepsi ister asıl, ister menfaat olarak verilsin birer atiyyedir.
Fukaha da bu kelimeyi aynı anlamda kullanır.