Müslüman Kardeşler Teşkilatı (İhvanü'l-Müslimin)
Müslüman Kardeşler Kur'an ve Sünnette olduğu şekliyle İslâm'a dönülmesini ve pratik hayatla İslâm şeriatının uygulanmasını isteyen ve çağımızda yaşanan İslâmi uyanışta büyük payı olan bir teşkilattır.
Teşkilatın kurucusu Şeyh Hasan el-Benna'dır (1906-1949). Mısır'ın Buhayra bölgesinde bir köyde doğan el-Benna, aile çevresinde gördüğü eğitimin yanısıra düzenli bir eğitim de görerek Kahire'de Darü'l Ulum'dan 1927 de mezun oldu. Bir müddet İsmailiye'de bir ilkokulda öğretmenlik yaptı. Tebliğ çalışmalarına erken yaşta başlayan el-Benna, bu tarihlerde çalışmalarını belli bir disipline soktu. 1932 yılında Kahi-re'ye tayin edildi, 1933'te haftalık el-İhvanü'l Müslimin, 1938'dc en-Nezir, 1947'de eş-Şihab dergilerini çıkardı. Halk arasında büyük kabul gören hareket, kendi özel birliklerini oluşturarak 1948 yılındaki Filistin Savaşı'na katıldı ve büyük yararlılıklar gösterdi. 1948'de Müslüman Kardeşler teşkilatının feshi, mal varlığının müsaderesi ve liderlerinin tutuklanması kararını alan Başbakan M. Fehmi en-Nakraşi'nin öldürülmesinden sorumlu tutuldular. Teşkilatın lideri ve kurucusu el-Benna 12 Şubat 1946'da bir suikastte şehid düştü.
1950 yılında kurulan Mustafa Nahhas hükümeti, fesih kararını yanlış olduğu yolundaki anayasa mahkemesi hükmünü yürürlüğe koyarak örgüte serbestlik tanıdı.
1950'de Üstad Hasan el-Hudeybi (1891-1973) İhvanların Mürşidi seçildi. Hudeybi Mısır adliyesinin ileri gelenlerinden olduğu halde birkaç defa tutuklanmış, 1954 yılında idama mahkum edilmiş, sonra cezası müebbede çevrilmiş ve en son 1971 yılında serbest bırakılmıştır.
Ekim 1951'de İngiltere ile Mısır arasındaki buhran şiddetlenince, İhvanlar Süveyş Kanalı bölgesinde İngilizlere karşı çete savaşlarım başlattılar.
23 Temmuz 1952 tarihinde Muhammed Necib liderliğindeki Mısırlı subaylar, İhvanların desteğiyle bir ihtilal gerçekleştirdiler. Buna rağmen ihtilalcilerle iktidar ortaklığı yapmaktan kaçındılar. Böylece iki taraf arasında düşmanlık başladı. Nihayet hükümet 1954 yılında İhvanları tutukladı. İskenderiyye'nin Menşiyye meydanında Nasır'a karşı girişilen suikastten İhvanlar sorumlu tutuldu. Bu yüzden cemaatin pek çok üyesi tutuklandı, sürüldü ve nihayet alütı kişi asıldı: Abdülkadir Udch, Muhammed Fargali, Yusuf Tal'at, Hindavi Duveyr, İbrahim el-Tayyib ve Mahmud Abdüllatif.
1965-1966 yılında hükümet yeniden tutuklama ve işkence faaliyetlerine girişti ve bu sefer de üç kişiyi idam etti. Bu üç kişi şunlardı:
1- Seyyid Kutub (1906-1966): el-Benna'dan sonra cemaatin ikinci büyük düşünürü ve çağdaş İslâmi düşüncenin öncülerindendir. 1954 yılında tutuklandı. Hapiste on yıl kaldıktan sonra 1964'te Irak Devlet Başkanı Abdüsselam Arifin müdahalesi üzerine serbest bırakıldı. Ancak bir yıl geçmeden tekrar tutuklanarak idam cezasına çarptırıldı, İslam’da Sosyal Adalet, İslâmi Düşüncenin Esası ve Özellikleri, Fi'zilali'l-Kur'an ve Yoldaki İşaretler başta olmak üzere pek çok eseri vardır.
2- Yusuf Havvaş.
3- Abdülfettah İsmail.
Cemaat Abdünnasir, 28/9/1970 tarihinde ölünceye kadar faaliyetlerini gizli olarak sürdürmüştür.
Enver Sedat zamanında tutuklular aşamalı olarak serbest bırakıldılar.
Hudeybi'den sonra Genel Mürşidlik'e Ömer Telmisani seçildi (1904-1986). Telmisani başkanlığındaki İhvan liderleri Abdünnasır zamanında el konulan cemaat varlığını ve tüm haklarını geri istediler. Yeni mürşit, cemaati hükümetle karşı karşıya getirmeyecek şekilde idare ederek, davanın hikmet yoluyla yürütülmesini, şiddet ve aşırılıktan uzaklaşılmasını istiyordu.
Muhammed Hamid Ebünnasir, Üstad Telmisani'den sonra Mürşit seçildi, aynı metodla çalışmalara devam etmektedir.