Teferruk

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(ayrılma)

Sözlükte "tecemmu" sözcüğünün karşıtı olarak ayrılma anlamına gelir. Fıkıh dilinde de aynı anlamda kullanılır.

Fıkıhçılar bu deyimi sarf, selem ve bey* akitlerinin bazı kısımları ile diğer bazı fıkıh bahislerinde kullanmışlardır ve bu deyimle, sözleşmeye taraf olan kimselerin bedenlerinin (cismen) akit meclisinden ayrılmalarını kastetmişlerdir. Nitekim onların görüşlerine göre: Sarf akdinin sıhhati için, ayrılıktan Önce iki tarafın da bedelini alması şarttır.

Selem akdinin sıhhati için de, ayrılıktan önce sermayenin teslimi şart kabul edilmiştir.

Ayrılmanın sınırına gelince, fıkıhçılar bu meseleye örf ve adetin kaynak teşkil edeceği konusunda ittifak etmişlerdir. Çünkü kanun koyucu (şar1!) konuyla ilgili bazı hükümler koymuş, fakat açıklık getirmemiştir. Dil bakımından da bunun sınırı belli değildir. Bu sebeple örfe müracaat edilir ve insanların anlaştıkları noktalara bakılır. Nitekim "kabz Oteslim alma)" ve "ihraz (=koruma)"da da durum böyledir.