Vet

(İktisadî Fıkıh Terimi)

(vaad)

Sözlükte va'd anlamına gelir.

Terim olarak, Abdurrahman b. Avfin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte "Benim Resûlullah'a (s.a.v.) verdiğim sözüm, va'dim var" ifadesinde geçmektedir. Ve'y kelimesi burada va'd manasında kullanılmıştır.

Zemahşerî ve'yi, insanın kendini bağımlı kıldığı ve yerine getirmeye kesin karar verdiği va'd şeklinde tarif etmiştir.

Ebu Hilal Askerî ise va'd ile ve'y arasında fark bulunduğunu belirterek, "va'd, zamana bağlı ya da zamandan bağımsız şekilde olur. Zamana bağlı olana örnek "Rabbinin va'di sana geldi" cümlesi, zamana dayalı olmayana örnek ise "Bekir va'd edince döner, fakat Ömer vaadedince yerine getirir" ifadesidir. Ancak, "Câe va'duhû" cümlesinde olduğu gibi "Cee ve'yu Zeydin" ifadesi söylenmez.

Kadı Iyaz'm dediğine göre ve'y tazmini gerekli vaadlerdir. Ve'yin açıkça belirtilmeyen vaadler olduğu da söylenmiştir. Halbuki va'd, atiyye şeklinde belirtilmiştir.